14/02/08, 23:55
|
#2870
|
|
Orgeneral
Üyelik tarihi: Sep 2007
Mesajlar: 4.865
|
Tartışmak nefis seninle...
İşim, gücüm olmasa sabah, akşam tartışırdım seninle. Fakat kimi zaman ara vermem gerekiyor..
Her zaman, her, her, her zaman ana konudan sapıyorsun ve ben en çok bunu seviyorum.
Buğulanmış camda kayan bir damla gibi, bir sonraki kıvrım ne tarafa olacak hiç belli değil, çok sürprizli.
Konudan sapsan da, ben toparlamak zorunda kalsam da seviyorum bu heyecanı..
Toparlıyorum seni , tekrar ana konuya çekiyorum..
Yine güzel bir hamle ile karşılık veriyorsun... Manipülasyon.
Sanırım konuyu sulandırmak ya da
başka konularla harmanlayıp kendi kabul ettiğin gerçeğe yakınsamak istiyorsun..
Bir çaba var ama amacından emin değilim...
Yani varmak istediğin noktadan. Zira vardığın yer, varmak istediğimiz yer değil, o yüzden ne sana ne bana yarar.
Yaramaz yani.. Karıştırmayasın diye böyle tekrarlıyorum bir de.
Tartışıyoruz ya şu an, sen sessiz konuşuyorsun, ben sesli yazıyorum, o açıdan...
O tartışma koridorunu daraltıyorum, sıkıyorum ve üzerine geliyorum senin..
Varmak istediğim bir son var; karolara basarak, sekerek kovalıyorum seni; bir siyah, bir beyaz...
Kaçmak istediğin kapıların tümünü kapatıyorum,
içeri kaçtıysan birinden ayağından tutup çekiyorum...
Canın acıyabilir, debelenme o yüzden. Bir konumuz var, kaçma, hemen bitiriverelim. Hayır, ben boyamadım bu koridoru ama haklısın rengi sevimsiz.. En azından aklını koridorda tutabildim.
Üzerine geliyorum diye bana kızmaya, sataşmaya ve kişiliğime saldırmaya başlıyorsun.
Sanki canından can koparmışım da önce göğsüme yumruklarını vuruyor, sonra ağlıyorsun gibi.
Filmlerde öfkeyi kusar ve ağlar ya kadın onun gibi işte.
Bunu kelimelerle yapmaya çalışıyorsun.
Dama tahtamıza piyon değil gaz kaçıran bir çakmak koyuyorsun.
Gereksiz yere burnumuzun direği kırılıyor.
Seni istediğim yöne doğru sıkıştırdıkça, koridor gibi sen de kızarmaya başlıyorsun.
Bir sonu var elbet bunun, biraz daha sabret, sonuna varabilirsin. Varabiliriz. İkimiz yapabiliriz bunu ve ben hala seni seviyor olacağım. Söz.
Hayır, kopuyorsun. Konuyu, tersleyerek ve ihtişamlı bir oyunculukla kapatıyorsun.
Kaba, duyarsız ve bilimum başka şeylerim ben artık. Senin gözünde. O küçük dünyanda. İçin için biliyorsun, kabul etmek zor geliyor.
Bir de hepsinin üstüne; konuşmazsın şimdii..
Hastasıyım tarzının..
__________________
Gitti..
|
|
|