Adı Eylül'dü
...işte gidiyor eylülde ardına bile bakmadan,
sen yoksun yine yanım da ,sessizce yağmur içime yağsa da
ben duramıyorum artık iniltisinden,
uğulduyor içimde sancılar
kıskıvarak yakalıyor yalnızlık beni tam orta yerimden
otuzbir parcaya bölünüyor ömrüm ,
heryerimden sızı akıyor kokusu duyuluyor artık ,
ciğer sısızıymış bu demişlerdi de inanmamıştı asi yüreğim..
ekim se sırıtan gözlerle bakıyor içime içime,
lime lime ediyor düşüncelerimi
takmış pençesine sevdiğim her yanımı ,
bana ait sevdiğim her anıyı,kucaklar olmuş her sancılı doğumu,
biliyor beni nasıl kandıracağını
aşkımın adını o koymuştu '' eylül ''demişti
sen eylül'de doğdun demişti, ama kandırmış beni bak
geliyor yine dokuzuna gömecek biryaşanmış yılı daha
ama bu sefer o bile üzülüyor ,yer bulamıyor acılarımı saklayacak,
iki damla yaş akıyor gözlerinden kuru yapraklara,
veda ediyor kendi arasında yaşanmışlıklara ,
bana bile demeden kaç hazandan almıştı adıma intikamımı...
nafile o dabiliyor ki; ben bana kucakta acsa
bağrımda oturmuş bir sancı var hala,
vedayı edemedim bir türlü zamanın acı dokunuslarına,
eylül'ün aşk kokan yağmurlarına,
acıya kansamda kanamadım hala sana ,
aşka ,ayak izlerini taşıyan tozlu yollara,
şimdi hasretle kucaklıyorum işte yine sensizlikle seni...
veda ediyorsun yine 10 eylülle,
eylülde ekimde kıskanıyor bizi
mevsimler ağlıyor şimdi ne eylül, ne ekim
kasımda bekliyor bizi ,başkadır bende aşklar diyerek
bizim gönlümüz hala eylül de......
bir çocuk ağlıyor dizimde okşuyorum saçlarını
adını hüzün koyuyorum
işte o sensin ,eylülümsün,
kasımsa sancılarla doğmayı bekliyor bak kucağımda
sımsıcak aşkımızsa hala kuluçkada.......