Hayatın Anlamına Dair;
Gürültü patırtı ortasında sükunetle dolaş,sessizliğin içinde huzur bulduğunu unutma.Başka türlü davranmak açıkca gerekmedikçe herkesle dost olmaya çalış.Sana bir kötülük yapıldığında yapabileceğin en iyi karşılık unutmak olsun.Bağışla ve unut.Ama kimseye teslim olma;içten ol,telaşsız kısa ve açık seçik konuş.Başkalarına da kulak ver.Aptal ve cahil olduklarında bile dinle onları çünkü dünyada herkesin bir öyküsü vardır.Yalnız planlarının değil başarılarınında tadını çıkarmaya çalış.İşinle ne kadar küçük olursa olsun ilgilen,hayattaki dayanağın odur.Seveceğin bir iş seçersen yaşamında bir an bile çalışmış olmassın.Sevmediğin zaman sever gibi yapma,çevrene önerilerde bulun ama hükmetme.İnsanları yargılarsan onları sevmeye zamnın kalmaz,ve unutma ki insanlığın yüzyıllardır öğrendikleri,sonsuz uzunlukta bir kumsaldaki tek bir kum taneciğinden daha fazla değildir.
Aşka burun kıvırma sakın;çöl ortasında yemyeşil bir bahçedir.O bahçeye layık bir bahçivan olmak için her bitkinin sürekli bakıma ihtiyacı olduğunu unutma.Kaybetmeyi ahlaksız bir kazanca tercih et.İlkinin acısı bir an ötekinin vicdan azabı bir ömür sürer.Bazı idealler o kadar değerlidir ki, o yolda mağlup olman bile zafer sayılır.Bu dünyada bırakacağın en büyük miras dürüstlüktür.Yılların geçmesine öfkelenme;gençliğine yakışmayan şeyleri gülümseyerek teslim et geçmişe.Yapamayacağın şeylerin yapabileceklerini engellemesine izin verme.Rüzgarın yönünü değiştiremediğin zaman,yelkenlerini rüzgara doğru ayarla,çünkü dünya karşılaştığın fırtınalarla değil,gemiyi limana getirip getiremediğinle ilgilenir.Ara sıra isyana yönelecek olsanda.hatırrla ki evreni yargılamak imkansızdır.Onun için kavgalarını sürdürürken bile kendi kendinle barış içinde ol.Hatırlar mısın doğduğun zamanları : sen ağlarken herkes sevinçle gülüşüyordu.Öyle bir ömür geçir ki,herkes ağlasın öldüğünde.Sen mutlulukla gülümse.Sabırlı,şevkatli,bağışlayıcı ol.Eninde sonunda bütün servetin sensin.Görmeye çalış ki bütün pisliğine ve kalleşliğine dünya yinede insanoğlunun biricik güzel mekanıdır...
__________________
Seni seviyorum,
ama nasıl?
avuçlarımda camdan bir parça gibi kalbimi sıkıp
parmaklarımı kanatarak
kırasıya,
çıldırasıya...
Seni seviyorum,
ama nasıl?
kilometrelerce derin, kilometrelerce dümdüz,
yüzde yüz, yüzde bin beşyüz
yüzde hudutsuz kere yüz... nazım hikmet ran..!!
|