RuYa

[RuYa]

İradem; özerk iradem, seninle çerçeveli ve seninle sıvalı...

Aklım; kaygan ve sıçramalı aklım, seninle sabit...

Ruhum; vücudumla şekilli, görünmez göksel sen...

Vücudum; biraz yorgun ve motoru sen olan kılıfım...

Ellerim; itaatkâr ve yardımsever güçsüz kerpetenlerim, tek dostu parmak uçların...

Anlarım; geçmiş ve geleceğe bağımlı, hep seni bağıran zaman dilimi...

Beynim; işleyişini tam tekmil bilmediğim,hücre korumalı senin evin...

Bacaklarım; seyyarlığımın garantisi, sana doğru esas hareketi...

Gözlerim; uzak için işlevsiz, ağlayan bebekleri sen...

Kulaklarım; sevginin devamlı kabul yeri, sesine bilerek vurgun...

Günüm; ivmesi hergün çaktırmadan artan, sana doğan gecem...

Gecem; olmasından genelde sakındığım, içinde zerre gündüz olmayan yokluğun...

Evim; benliklerimizin ve dilimizin rahatlığı, seninliliğimin örtüsü...

Düşüncem; her yere vizesi olan ve sensiz akamayan çevik askerim...

Bilgim; hiç doymamacasına, rahatsızlık vermeyen açlığım ve sana açılan kapının adı...

Gürültüm; beynimdeki isyanın hortlaması, sessizliğimin cilası, sensizliğim...

Yalnızlığım; kendime yetemediğim durumdaki uğultunun sesi, varlığında yokluğun...

Sonum; iki sonsuzluğum arasındaki mesafe, seninle tekrar başlangıcım...

Duam; art niyet illetinden tamamen sıyrılmam, vicdanımı seninle yıkamam, salt düşünceli sevgim..

Yazmam; tekrar okuma isteğimi güdülemesi, kendimin kanıtı ve senin kanıtın...

Sevgim; yaşamın son halkasına tutunuşum, karşılığını fazlasıyla bekleyişim,

bencilliğimin ve bonkörlüğümün kördüğümü, seni bekleyişim, seni sevişim...


Evren Özen