aşk insanlar göçebe hayattan yerleşik hayata geçip üretim toplumu olmaya başlayarak yemek yapmasını ogrenmelerınden sonra ortaya cıkan bır olgudur.o zamanlar ümit usta yemek kıtaplarıolmadıgından yemek yapmasını bılmıyodu insanlar.kadınlar buldukları agac koklerını hayvan kemıklrını derilerini ugur boceklerını kaynatıp karıstırp sofraya koyuyorlardı.bu yemegın tadı berbattı erkekler kadınlar alınmasın dıye cok guzelcok begendık elınıze saglık deyıp onlar gormeden masanın altına dokuyolardı.kahvede kendı aralarında bu yemege bır ısım takmıslardı.adamı şaşırtan kabus bas harflere dikkat cekerim kısaltıp aşk demişlerdir adamlar eve gelipte karıcıgım napıyosun ne yıyecez dıyınce kadınlar aşk yapıyorum derlermiş.adamlarda içinden bu aşk yüzünden bir gün ölecez derlermiş demem oki aşk yoktur yok öyle bir şey
__________________
Dudaklarımı kanatırcasına ısırıyorum günlerdir
bir gök gürlese bari diyorum, bir sağnak patlasa
bitse bu kirli ve yapışkan sessizlik, hiç gitmesem
oysa ne kadar sakin sokaklar, kent ve bütün yeryüzü
ipince bir su gibi sızıyorum gecenin tenha göğüne
sessizce çekip gidiyorum şimdi, sessiz ve kimliksiz
Belki yine gelirim, sesime ses veren olursa bir gün
,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,, ,,,,,,,,,,,,,,,,
öyle gitki arkanda izinden başka birşey kalmasın hayata dair
hazır ugramışken soyleyım aşk yoktur
kısaltıp aşk demişlerdir
Ağaç şeklinde