Sessizliği seçersin,biraz olsun kaçmak için hayattan
En iyisi susmaktır belki de, belki en hayırlısı
Nereden geliyor bu yalnızlığa mahkumiyet, suçlu hep benim anlamıyor hayat İzler var yüreğimde, derinlerde saklanmış üstü sahte gülümsemelerle örtülmüş hüzünler… Ümitlerim kayboluyor yavaş yavaş karanlıkta Zaten çoktan ölmeyi geçirdim aklımdan Meğer hayat gerçekten zalimmiş demek yetmiyor Esas zalim benim hiç bi dostum anlamıyor Karar aldım evet, hayatımı bulandıran, daha da karanlığa sürükleyen karar… İsyankarlıktan öte oldu bu yaşadıklarım Seni, senin gibi birisini ne hakla üzebiliyorum ki ben Taa uzaklara gidecegim, en büyük korkumdu zaten Etrafı aydınlatan bir yıldızım vardı eskiden onun için yaşardım sanki Masal gibiydi belkide hayat onunla, ama ben bitirdim yıldızımı, ben kararttım En büyük acıydı benim için ondan ayrılmak, şimdi bana en yakın ama en uzak Zaten artık geri dönüş yok, elimde değil Dayanamam seni üzgün görmeye, zaten alışamayacağım sensizliğe İstemezdim böyle olmasını ama gerçekten elimde değil, sakın kendinde suç arama Madem dünya bir rüyaymış, uyandırın beni nolur, kabuslarım oldu artık hayat, bıktım ZAMANSIZ olmaktan… BIKTIM YAŞAMAKTAN
ßæ
__________________ qüLün héP qüLDükLérime... sıkıySa öLün bakaLım... héR güN öLDükLérime...
Başliksizz
Ağaç şeklinde