Adımlarınla bölünmüş Ve orman sevdalısı bir zorlu rüzgar gibi El savuruşunla dağılmış yüreğimden Evden atılan tozum ben sabahları Ve gün boyu sabırla göze görünmeden geri gelen toz Farkına varılmadan büyüyen sarmaşık Koparılıp atılıncaya dek candan bağlı büyüyen Aşınan taşım ben sen gele geçe Bekleyen iskemle her zamanki yere seni Boşluğa bakarken alnının yaktığı cam Yalnız sana bir şey söyleyen Beş paralık bir roman Okunmadan unutulmuş açık bir mektup Yarıda kesilmiş bir tümce ki değmez dönüp tamamlamaya İçinden geçilmiş odaların ürperişi Ardında bıraktığın ıtır kokusu Ve dışarı çıktın mı Aynan kadar mutsuzum.
Ağaç şeklinde