Ne zaman gözlerim yokluğunu içerse zifiri gecelerde Bir gömüşte mahkumsa en anaç duygularım Karanlıklardan yılgın sabahı bekliyorsam pencerelerde Alev alev yanıyorsa gönül sokaklarım Ama kül ama duman...
Hep hazan biliyorsun tüm baharları O kentten kim geliyorsa ve seni soruyorsam Yalnızlığımı lanetleyip akşamları Kendimi sigaraya,votkaya çaresiz vuruyorsam Tükenmiyorsa zaman...
Senin için yazıyorsam tüm şiirleri Derdimi soranlara susuyorsam Ellerime alıp resmini Bitimsiz pişmanlık duyuyorsam Seviyorum inan...
Bırak o kentin zehir-zıkkım insanlarını Suatlar yasa bilmez deyi ver Çığlıklarıma tutsak etmeden yarınları Bekletme geli ver Artık ben değilim mısralarda haykıran...
...Ve sen gelmiyorsun...
Ağaç şeklinde