TEBESSÜM İnsanı tebessüm etmeye zorlayan sesiz sevinçler… Artık onlar hayatın bir parçası olmaktan çıktılar insanlar gülmeyi unutunca. Küçük mutlulukların yerini kalplerdeki nefret aldı. Herkes birer oyuncu dünyada ama henüz rolünü bilmeyip, kötü oynayanlarda var. Kazandığını zannedip kaybedenler ve nice kırılan kalpler… Her bir parçası çok değerli olan kalpler o kadar çok kırılmış ki artık bir araya gelemiyorlar, unutuluyorlar… Hayattaki oyuncular kayboluyor birer birer,kalpsiz oldukları için onlar unutulmaya terk edildiler karanlık bir dünyada. Artık yeni bir umut yok küçük bir tebessüm için. Herkes sahte oyuncu dünyada, gerçek kalpler kırıldı. Tek bilinen bir şey var TEBESSÜM artık kalmadı.
__________________
Bir ihtimâl daha var, o da ölmek mi dersin? Söyle canım, ne dersin? Vuslatın başka âlem, sen bir ömre bedelsin!
Ağaç şeklinde